مرتضی ساده باش اما ساده قضاوت نکن نیمه ی پنهان آدم ها را ! ساده باش اما ساده قضاوت نکن نیمه ی پنهان آدم ها را ! ساده زندگی کن اما ساده عبور نکن از دنیایی که تنها یکبار تجربه اش می کنی ! ساده لبخند بزن اما ساده نخند به کسی که عمق معنایش را نمی فهمی !ساده بازگرد اما هرگز برنگرد به دنیای او که به زخم زدنت عادت کرده حتی اگر شاهرگ حیاتت را در دستانش یافتی ! و به یاد داشته باش : هیچکس ارزش زانو زدن و شکسته شدن ارزش هایت را ندارد … “گاهی خودت را زندگی کن”” . . . . .